Kafdağı eteklerinde bir çoban yaşarmış. Birkaç koyunu varmış ve her gün onların peşinde, yeşil otların bol olduğu yamaçlarda dolaşır dururmuş.  Bir ömür boyu o dağ senin bu bayır benim diyerek koyunlarıyla beraber yaşamış.

Harika kaval çalarmış adam. Yaşı altmışı geçmişti ama kavala üflediği zaman sesini duyan bütün kuşlar susarmış. Sadece kuşlar değil, tüm yaban hayvanları huşu içinde dinlermiş. O kadar ki gökyüzü boşluğunda yüzen bulutlar dahi onu duyunca daha sessizce kayarlarmış gidecekleri yol boyunca.

Kaf dağının dört yanına yayılmış olan Kafya ülkesinde, o çobanın kavalından çıkan melodileri üflermiş diğer kaval çalanlar. Genç kızlar, genç oğlanlar onun kavalında üretilen oyun havaları ile keyiflenirlermiş. Düğünlerde hep onun nağmeleri tercih edilirmiş.