Bu başlıkta anlatılmak istenen olayın gerçekleşmesi hiçte zor değil.

Birkaç yürekli Trabzonlu bunu bir gün mutlaka başaracaktır.

Mehmet Kara Caykara’lıdır ve Trabzon’da turist rehberi ve tercüman olarak çalışır. Özellikle yaz aylarında, batıdan gelen turistlere rehberlik eder. O nedenle kent sınırları içinde bulunan tüm tarihi ve turistik yerleri bilir. O yerlerin tarihi hakkında belki de yeterli bilgisi yoktur ama yaptığı iş ile Trabzon’un turizm gelirlerini artırdığı kesin.

Çok fazla müşterisi olduğunda, tek başına bir turizm bürosu gibi çalışarak pek çok kişiye iş verir. Öyle olunca da ona müracaat eden hiçbir turisti geri çevirmemiş olur.

Geçenlerde şöyle bir not gönderdi bana;

“2010 kalandar kutlamaları ... 

Trabzon'un Maçka ilçesi Livera (Yazlık köyü) köyünde Kalandar Kutlamaları...

Derneğimiz vasıtasıyla, Trabzon Valisi Sayın Recep Kızılcık ve Maçka Belediye Başkanı Sayın Ertuğrul Genç'in Katkı ve yardımlarıyla, 3 Ocak 2010 da Maçka'nın Livera köyünde (Yazlık Köyü) tarihi kalandar kutlamalarının 2.incisi yapılacaktır.

Kalandar (Yeni Yıl) , Livera köyü sakinlerinin sıcak ve misafirperver katılımlarıyla 87 yıllık bir aradan sonra ilk kez geçtiğimiz yıl Livera’da kutlanmıştır. 1922 den 2009'a kadar geçen 87 yıllık bu süre o gün Livera' daki heyecan ve duygu yüklü anımızda bizim için sanki 1 yıllık bir süre intibası vermiştir. O zamanlarda olduğu gibi şimdi de aynı şekilde gelecek olan yeni yılı karşılıyoruz.

Karşılıklı duygu ve sevinçle, Köy Muhtarı Sayın Turgut Yılmaz ve köyün tanınmış yazarı olan İlyas Karagöz'e seneye tekrar geleceğimize dair mecburiyetten verdiğimiz bu sözümüzü yerine getirmek için bu yıl tekrar Livera'ya geleceğiz.

Liveralı dostlara saygı ile duyurulur.
Organizatör: Kostas Alexandris

e-mail: Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir   -  Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir ”

Bu duyuruyu yayınlayan gurup, geçen yılbaşında da gelmiş, horon ve kemençe gösterilerinden sonra çekip gitmişlerdi. Anlaşılan o ki bu sene yine gelecekler ve daha kapsamlı bir programları var.

Geçen gelişlerinde bazı fanatikler pek rahatsız olmuştu.

Bütün dünyanın insanları turizm gelirlerini artırmak için çırpınırken, bizimkiler; “Yoksulluğumuza razıyız, kimseler gelip gitmesin” demeye getiriyorlar.

Anlayan varsa beri gelsin…

* * *                   

Duyuruda ifade edilen o ki, bu gelecek olanlar, daha önceden Maçka ve köylerinden Hıristiyan olmaları nedeniyle sürülen insanların torunlarıdır. Biz onlara “Rum” diyoruz.
O gidenler hakkında İlyas karagöz kapsamlı bir araştırma yapmış ve pek çoğunun Türk soylu Hıristiyan olduğunu belgelemişti.

Hıristiyanlar sürüldükten sonra boş kalan evlerine Trabzon’un diğer yerlerinden insanlar gönderildi, yerleştirildi.

Bu yeni gelenler; “Gidenler ya tekrar geri dönerlerse?” endişesi ile ve bazı devlet adamlarının da göz yumması sonucu önemli Hıristiyan yapılarını talan ettiler hatta dinamitlediler.

O yapılanları bugün için çirkin bir iş olarak yorumlayabiliriz.

Ne var ki 20. yüzyılın genel dünya tarihine baktığımızda, çirkin olarak yorumladığımız o günkü olayların diğer ulusların yaptığı yanında pek masum olduğu anlaşılır.

Demem o ki giden Hıristiyanların kiliselerini okullarını harap eden dedelerimiz mesela Alman Nazileri ile mukayese edilemeyecek kadar masum idiler.

Ve… Dünya üzerinde bizden daha az günahsız, masum bir millet yoktur, desem pek de abartmış sayılmam. Ancak bu sözüm hiçbir günahımız yoktur şeklinde de anlaşılmamalı.

O yüzden millet olarak çok da utanacak halimizin olmadığını bir kez daha yazmak istiyorum.

Artık dostluğu turizme, turizmi de paraya dönüştürmek dururken, başkalarına kin besleyerek ömür tüketmek akıl ile izah edilemez.

* * * 

Şimdi yeniden konumuza dönelim.

Bana kalırsa dedelerimizin komşuları olan giden Rumların torunları, yüreklilik örneği gösteriyor. Geliyor, geziyor ve tekrar dönüyorlar.

Daha da ileri giderek atalarının törelerini yeniden, ama özgün yerinde sergiliyorlar.

Geçmişine saygı duymak herhalde böyle bir şey olmalı.

Adamlar iki ay önceden programlarını yapmış ve yayınlamışlar. Valiliğe Maçka Belediye başkanlığına da haber vermişler.

Cesurca davranmışlar.

Fakat eminim ki; Trabzon’da yaşayan ama en az onlar kadar yürekli olan binlerce insanımız vardır.

Bunu şu anlamda söylüyorum; onların programına katkıda bulunmak, daha zengin bir program ile Liverada kutlanacak olan Kalandar şenliklerini uluslar arası boyuta taşımak işten bile değildir.

Bu durumun Trabzon için ne tür yararlar sağlayacağını okuyucularımın takdirine sunuyorum.

Neler yapılabilir?

Öncelikle he iki taraftan “kelam sahibi” olan insanların konuşmacı olarak katılabileceği halka açık, açık oturumlar düzenlenebilir. Böylece karşılıklı tanışma daha iyi sağlanarak her iki halkın dostluğu pekiştirilir.

Varsa eğer, kırgınlıklar giderilir.

İnsan yaşamında dostluk bağlarından daha çok yarar sağlayabilen hiçbir araç yoktur.

Bunu sağlayınca;

Kalandar şenlikleri, merkezi Livera olmak üzere, Trabzon’un pek çok yerine taşınması ve bu gösterilerin aynı anda oralarda da icra edilmesi çok da zor olmayacaktır.

Böylece memleketimize özgü, oluşacak kültürel bir yapının hesap edilemeyecek kadar maddi ve manevi gelir getirmesi sağlanabilir.

Sonuçta; Türk milletinin Trabzon bağlamında ne büyük ve muhteşem bir medeniyetin sahibi olduğu yeniden kanıtlanmış olacak.  

Bu sözünü ettiğim olgu, başlı başına bir kalkınma projesidir.

Ne var ki uzun yıllardan bu yana Trabzonluluk üzerine yoğunlaştırılan fanatik baskılar bu projeye geçit vermeyebilir.

O nedenle “Yürekli insanlar” gerektiğini söylüyorum.

* * *  

Belki de Trabzon şu anda tarihte görülmediği kadar bir zenginlik içindedir.

Ne var ki bu zenginliğin tamamı gurbette çalışılarak elde edilmiş ve nakit olarak Trabzon’a havale edilmiştir. Bunun ne kadar daha devam edebileceği bilinemez.

Oysa sadece biraz ilgi bekleyen, pek de bir sermaye istemeyen “Kalandar Projesi” özgün bir tasarımdır.

“Trabzon” markasını taşıyabilecek bir üründür.

En önemli şansı da giden ve kalan Trabzonluların buna sahip çıkmak isteğidir.