Evet aynen öyle, söz konusu olan haber ise, gerisi teferruattır!
Biz gazeteciyiz çünkü.
Bizim işimiz haberle.
Biz memleket yönetmiyoruz.
Biz haberle uğraşıyoruz.
Yazın bunu bir kenara.
Gazeteci milleti haberle haşır neşirdir, haberden korkmaz. Haberden korkan gazeteci olmaz.
Geçen hafta Taraf gazetesinde patlayan ve Mart 2009 tarihini taşıyan Kafes Eylem Planı (*) haberi sapına kadar haberdir.

Bu ülkenin ezilen insanları...

Ne yapacak, nereye gidecek, kime sığınacaksınız?

Sizi kuşatan bu büyük sessizliği nasıl kıracak, sesinizi nasıl duyuracak, çocuklarınızın hayatını nasıl kurtaracaksınız?

Kaçıp giden şapka; idama kalkan parmak

Başbakan Tayyip Erdoğan, mealen, ‘askeri darbe endişesi’ duyup duymadığına ilişkin olarak pazar günü TRT’de yayımlanan programda kendisine sorulan bir soruya ‘Bu hissin içinde olmadım. Bundan önce de olduğu gibi de kalkıp bırakıp gitmem.
Gereğini yaparım’ dedikten birkaç saat sonra aynı konuda şunları söylemişti:
“Bu ülke demokrasiye yönelik müdahale ve tehditlerle karşı karşıya kaldı. Ve bazıları vicdanı hiç sızlamadan bu ülkeye bunlara teslim etti. Fötr şapkalarını alıp kaçanları bu ülkede çok gördük.”

Islak imza’yla Türkiye’de demokrasinin halleri (1)

Atatürk ne demişti?
“Yurtta sulh, cihanda sulh.”
Türkiye ne yapmıştı?
“Yurtta savaş, cihanda savaş.”
Burası kanlı, kaotik ve komik bir ülke.

Her yana “ulu önder” dediğimiz Mustafa Kemal’in “barışı” öven laflarını yazıp, seksen yılı herkesi “düşman” ilan ederek yaşamamız zaten buranın nasıl garip bir ülke olduğunu göstermeye yetiyor.