1 Mayıs 2010 ve “Laz” Dernekleri / Eleştiri /

1 Mayıs 2010’un, en azından İstanbul ve Ankara’da yaşayan Laz aydınları açısından farklı geçeceğini, yeni bir başlangıç olacağını ve bunun gelecek yıllar için Türkiye’nin hemen her yerindeki Laz aydınlarının gözünde de önemli bir örnek oluşturacağını ümit etmiştim.

Skidas Arti Pukrik’a: Yaşasın Bir Mayıs

Tabelalarında “Laz” adı geçen, biri İstanbul’da diğeri Ankara’da kurulu iki ayrı derneğin yöneticilerinin, en az bir ay önceden 1 Mayıs’ı İstanbul veya Ankara’da beraber kutlama çalışmalarını  planlamak üzere bir araya gelmeleri gerekirdi. İlk olarak bir koro oluşturulmalıydı. Repertuarında ise, öncelikle Lazca 1 Mayıs marşı ve diğer devrimci marşlar yer almalıydı.

Türkiye halka ihanet etmenin kurumsallaştığı bir ülke..
Bu ülkede hiçbir general, genel müdür, bakan yada bürokrat görevinde yetersiz olduğu gerekçesiyle istifa etmez.
Türkiye’de insanların en nefret ettiği durum hayatın insanlardan katı bir ideoloji uğruna çalınması ve bu ideoloji uğruna verilen kurbanların cenazelerinin bile bir şova dönüştürülmesidir.
Bu ülkede ihanet kurumsallaşmıştır zira; Genelkurmay başkanı 1984’ten buyana teröre kaç tane generalin, genel müdürün, bakanın, milletvekilin, üst düzey bürokratın, iş adamının oğlunun şehit olduğuna cevap veremez.
Söz konusu makam sahiplerinin çocuklarının askerlik yaptığı illerin haritası ile terörün bu ülkeden koparmaya çalıştığı harita birbiriyle birebir ilişkilidir.

Yine saldırı ve  şehitlerimiz  ve de  yine aynı söylemler…
“Ülke nereye sürükleniyor?” Sorusunu sormaktan vazgeçti insanlar, çünkü ülkenin sürüklendiği yer gün gibi ağarmaya başladı…
Benzer konuları yazmak sinirleri bozar oldu.
Adeta şehitlerimizi ve ölen insanlarımızı saydırıyorlar bizlere.
Bu nedenle; yazmayı düşünmüyordum, fakat bir arkadaşımın Facbook’taki: “Şevket bey, merakla terör sorunu ile ilgili sizden değerlendirme bekliyorum. Ne olacak bu mesele? Nereye varacak? Kimler bundan gerçekten rahatsız? Kimler görünürde? Benim kafam çok karışık. Ama gördüğüm bildiğim bir şey varsa, olan garibana oluyor...” iletisi beni yazmaya yöneltti.
Yanıt verilebildiğinde açıklık getiren sorular içeren bu ileti karşısında, kendileri gibi sıradan bir insan olarak ancak şunları söyleyebildim:

“Kötü yasa yoktur, kötü uygulama vardır” diye bir tümce kullanırdım genellikle…
Kullanırdım, çünkü; hiçbir yasanın toplumsal çıkardan soyut hazırlanmadığı, yani kötü yasa olmadığı, kötü uygulamalar nedeniyle, yasalara tecavüz edildiğini düşünürdüm..

“Kullanırdım” dedim, çünkü 2002’den sonra kullanmaz oldum..
 Kullanmaz oldum, çünkü; 2002’den sonra kötü uygulamaları kurumsallaştırma adına var olan yasalar üzerinde oynandığı gibi, yeni yasalar bile kötü uygulama işlevi ile donatmak adına, defalarca değiştirildi.. Örneğin Devlet İhale Yasası.. Ve şu anki Belediye yasası..