Sözlerin kime ait olduğu ise; Kaset’in kasıtlı olduğu konusunda Sayın  Baykal’ı tümden haklı gösteriyor…
Kimin söylediği bilinen bir gerçek; unutulmaz, fakat “Söz uçar, yazı kalır” söz öbeğinden yola çıkarak, sözlerin değerinin unutulmaması için yazıya dökmek gerekir.
Bana göre değersiz, fakat yapılanların haksızlığını ve acımasızlığını kanıtladığı için değerli bulduğum sözleri şöyle sıralayabiliriz:
''En büyük tehlike toplumsal ahlakı erozyona uğratmaktır.”
“ Bu milleti toplumsal ahlak hayatta tutar.”

Şöyle bir düşünüyorum;

Güler Zere’yi on dört yıl cezaevinde tutup, ölümün kıyısına gelirken de yüzsüzlük yapıp sözüm ona af eden zihniyet değimlidir bu gün gencecik askerlerin ölümüne sebep olan.

Evet harbiden de o içini örümcek ağı tutmuş talaş kokulu beyinlerin bu ülkenin çocuklarıyla açıktan düşmanlığı değil midir?

Öyle açıktan açıktan, annelerin ve babaların yüreğini paramparça edip zeytinyağı gibi suyun yüzeyine çıkan zihniyetin temsilcileri ne zaman çıkıp uslanmazlığına dur diyecek. Bu ülkede bütün gençlerin hayatına zehir damıtanların vicdana dönüşü olmayacak mı?

Öcalan’ı teslim alan kahramanların(!) göğüs germesi beni düşündürdü?
CIA’nin yaşam garantisi aldıktan sonra, Öcalan’ı Türkiye’ye teslim etmesinin anlamını ne yazık ki demokrasinin, Türkiye’de sahnelenmesinden sonra, en onurlu başbakan olarak bilinen Ecevit bile kavrayamadı.
Öcalan Pancho Villa gibi sırtında tüfek elinde tabanca ordu önünde koşan bir devrim kahramanı değil, ABD tarafından korunan PKK'nın başında beslenmesi ve taşınması zor, örgütü maddi ve manevi yük altında bırakan bir lider idi.

CIA Öcalan’ı Türkiye’ye vererek PKK'yı bu yükten kurtardı. Öcalan adada örgütünü avukatları aracılığı ile yönetiyor. Gazetelerde yazı yazabilen dünyaya mesajlar gönderebilen bir konumda, kendini Nelson Mandela bile sanabilir. Yük (vergi veren) vatandaşa aktarıldı.

Türkiye’de sol hareketlerin başlangıcı konusunda, çeşitli tezler ileri sürülür. Bunlardan akla en yatkın olanı, Kenan Olgun’un “1908 -1912 Osmanlı Meclis-i Mebusanının faaliyetleri ve demokrasi tarihimizdeki yeri” adlı, yayınlanmış doktora tezinde geçen tarihtir. (İst. Üni. Sosyal bilimler enstitüsü, ist. 2001 s.442) Olgun’un kanısına göre; Osmanlı’da sol hareketler ilk kez, 1908 ikinci Meşrutiyetin ilanından sonra görülür. Emre Polat da konu ile ilgili olarak, Osmanlı’nın ilk sosyalisti diye, Selanikli Yahudi Avram Benaroya’yı işaret eder. (Osmanlının ilk Yahudi Sosyalisti, Truva yayınları 2004) Benaroya, Selanik ve çevresinde yaşayan işçiler arasında dolaşarak, ilk kez sol ve sendika kavramını tanıtmaya çalışır. Doğaldır ki, ondan sonra gelecek olan sosyalistlerin başına gelecekleri o da yaşadı. Ceza evine girdi ve daha sonra sınır dışı edildi.

Sol adının iyice duyulacağı sırada, Osmanlı birinci dünya savaşının içindeydi. Belki de o yüzden pek duyurulamadı.

Egemenler; toprağa düşürünce; öldürdük zannettiler. Gördüler ki ölmediler; yaşıyor onlar. Onları sadece aramızdan erken aldılar, fakat yüreğimizden, düşüncelerimizden alamadılar.
O “Üç Fidan”; yurtseverlerin, ilerici ve halktan yana devrimcilerin, ulus sevdalıların devasa ormanı artık…
Sistemsizlikten, dayanışmadan yoksun, birliktelikten soyut ideolojik savruluşlarda, onların yarattığı o devasa düşün ormanını besleyemiyor kurutuyoruz… Nazımlara ve Denizlere, siyasi rant adına dadananlar, ve dadananları teorize eden dünün o devasa düşün ormanının neferleri, dadananlardan daha fazla zarar vermeye başladılar solun evrensel dayanışmasına…
 “Asmasaydık da, beslese miydik?!” diyen netekimlerin beslediği ve sonrasında küresel efendinin “Ilımlı İslam Projesi” ile siyasetimize servis ettiği siyasi erke teorisyenlik eden postmandacı, sınırsız ve kuralsız demokrasi avcısı liberal-leşler; bugün için ne düşünüyorlar? bilemem!!!..