Makale: Özhan Öztürk*

Karadeniz köylüsü, büyük ve küçükbaş hayvanlarını daha iyi şartlarında besleyebilmek ve ot kesip stoklayarak kışlık saman ihtiyacını biriktirebilmek amacıyla orman örtüsünün sona erdiği 1000-1500 m yükseklikteki yaylalara Nisan-Mayıs ortalarında başlayan ve Ekim ayı sonuna kadar süren mevsimlik göç gerçekleştirmektedir.

Anayasaya Ve Doğaya Dokunanlar Kendilerine Dokunturtmuyorlar

Yetmişli yıllardan seksenli yıllara kadar sağcı ve solcu fraksiyonların fikir ve sopa çatışmalarının arasında geçirdiğimiz çocukluğumuz sıkı yönetimli zamanlardı. Neredeyse her gün bir kavga ve yüzü başı kan içinde ağabeylerimizi gördük.
Sınır boylarında kaçağa giden büyüklerin sahiplenilemeyen cesetlerinin başında boğazına kadar sıkışan isyan babalarını o zaman tanıdık.
 
Annelerin evladının cesedini sahiplenemeyişini kim nasıl tarif edebilir?
Acıysa budur herhalde en büyük acı. Bu tarifi olanaksızların içinde en tepedekidir.

Thales’e ait olduğu sanılan bir özdeyiş vardır; “Bir ülkenin türkülerini yapanlar, kanunlarını yapanlardan daha değerlidir.”

Türküleri yapanlar insanın özgürleşmesini amaçlar. Kanunları yapanlar ise özgürleşmek bir yana, var olan doğal değerlere bile sınır koymaya çalışır.

Bizde de öyle oldu; geçen yüzyılda yasaklamalar ile boğuştuk durduk. Sözde ulaşılmak istenen batı medeniyeti, gelerek televole kültürünün içine girip sıkıştı.

20. yüzyıl kendine özgü koşulların, kavgaların yaşandığı bir zaman dilimi oldu. Dünyanın her tarafında iktidara gelenler asıp kesti, durmadan insan öldürdü. İnsanlık tarihi boyunca, ondan daha çok kader bağlayan, acılar çektiren başka bir asır yaşanmadı, görülmedi.

19. yüzyıl başlarından itibaren Milliyetçilik, Avrupa'da, 20. yüzyılda ise tüm dünyada egemen siyasi bir düşünce tarzı olmuştu.

Belgeselin sundukları…(Özet)